Kalm

De dag komt rustig ten einde. Dat stond stevig in contrast met de mijne ondanks mijn quarantaine. Het was de drukste dag sinds tijden en niks kon worden doorgeschoven naar morgen. Maar het is (bijna) gelukt. De laatste loodjes.

ps. dit is mijn 6e dag in quarantaine.

Diep tragisch

Vandaag hebben wij als Nederland officieel door ons stukje aarde heen gevreten voor het jaar. Nauwelijks 4 maanden in. De rest van het jaar vreten we de toekomst op of dat van anderen op aarde.

En naast dat opvreten tasten we ook nog eens de vruchtbaarheid van de grond aan en zijn we drastisch de biodiversiteit aan het reduceren/vernietigen. En vinden we ons afval ook al terug in wat we eten, in ons bloed, in de lucht en dus in onze longen. Wat zijn we toch lekker bezig.

Het derde deel van het IPPC rapport geeft ons dan ook nog maar 3 jaar om de boel drastisch om te gooien….

Zere duim

Gister deed ik mijn best om de werkhandschoenen te repareren. Het stiksel was op veel plekken los gegaan en dat maakte ze onbruikbaar. Maar verder waren ze nog best oké dus dacht ik dat wel even aan elkaar te naaien. Nu heb ik erg last van mijn duim, de naald wil liefst niet door het leer :)

Alles wat eenvoudig lijkt is niet eenvoudig. De processen, infrastructuur, kennis, gereedschap wat nodig is om het te maken is complex. Door mijn poging tot repareren realiseerde ik me dat weer.

Ben benieuwd hoe lang mijn stiksels mee gaan.

ps. dit is mijn 5e dag in quarantaine.

Veters

Dit waren/zijn mijn ultieme schoenen. Het tikte alle boxen die ik belangrijk vind aan schoenen. Nog nooit eerder gevonden en nu ook niet meer te koop.

Ze bleken toch wat kinderziektes te hebben en te snel stuk te gaan tijdens onze avonturen. De stof scheurt op de plek waar de schoen vouwt tijdens het lopen. Het is niet bestand tegen de spanning die daarbij vrij komt.

En ook de veters waren volledig op. Maar hoe vind je nieuwe veters bij unieke schoenen? Na heel wat zoeken toch wat gevonden bij een schoenmaker die heel dicht in de buurt komen, net op tijd. Niet ecologisch of zo, maar nu kan ik ze weer verder stuk dragen zoals ik met al mijn schoenen doe terwijl ik speur naar nieuwe.

Blije boodschap

Omdat het gebouw waar ik in woon drastisch gerenoveerd gaat worden eind van het jaar heb ik in 2016 allemaal markers in de wc gezet om te zien wat voor creativiteit dat los zou maken. Geïnspireerd door de vele wc’s in kroegen waar je toch regelmatig wat grappigs tegen kan komen.

Zo langzamerhand zijn er toch veel tegels gevuld en staan er zelfs dingen op het plafond en de deur. Wordt er steeds weer blij van.

Jeugdland

Tijd:220327 – 14:03
Locatie: 52°21’27.378”N 4°57’25.032”E
Richting:344,119 (magnetisch noorden)

Wat zijn wij als land/samenleving toch goed om alles in een doosjes te stoppen en tot in detail te definiëren wat in een doosje mag zitten, wat niet en vaak ook nog wanneer. Om het daarna dicht te doen en periodiek te kijken of het nog wel van nut is, en dan vooral financieel.

Jeugdland is een goed voorbeeld van zo’n doosje. Letterlijk afgescheiden door water. Het feit dat we überhaupt zo’n plek moeten definiëren heeft voor mij iets tragisch. En dan is het ook nog een wonder dat het (nog) bestaat. Mijn kinderen hebben er regelmatig en heerlijk gespeeld, maar die vrijheid die ik had in de bossen van Ameland is daar niet. Hier kijken vele volwassen ogen met je mee of je je wel aan vooraf gedefinieerde regels en soort van spelen houdt.

Ruimte, vertrouwen en flexibiliteit. Het is schaars in een hyper complexe en vol gepakte samenleving, zeker in een stad. Maar ik zie dat wij mensen het zo verschrikkelijk nodig hebben.

Soeverein

Tijd:220326 – 15:00
Locatie: 52°17’55.752”N 4°41’47.688”E
Hoogte:6,24m
Richting:40,669 (magnetisch noorden)

Wat weer een heerlijke dag. Zon en een overdaad aan bloeiende bomen. Ook zo geweldig om jong en oud onder die bomen te zien picknicken praten en foto’s nemen om dit moment nog langer te kunnen koesteren. De schoonheid, de geur, het warme zonnetje. Het raakt ons en brengt het beste in ons boven.

Zijn laatste moment

Dit was net voordat ik ‘m voor de laatste keer uitzette. Twintig jaar geleden maakte de wereld voor het eerst kennis met de eMac. In 2006 werd de laatste gemaakt en vandaag was dit de laatste keer dat ie aan stond. Al die tijd heeft hij gedaan waarvoor hij gemaakt was. Respect. Alle bestanden zijn nu verhuist van sticky naar mijn laptop en via airdrop uiteindelijk een nieuw thuis gevonden op de iPad.

Natuurlijke habitat

Mijn zoon in zijn natuurlijke habitat. Waar hij waanzinnige dingen maakt en ik elke keer weer onder de indruk ben van zijn skills en kennis. Hij is meer dan ingeplugd, hij is verbonden met die digitale materie en vormt het.