Jeugdland

Tijd:220327 – 14:03
Locatie: 52°21’27.378”N 4°57’25.032”E
Richting:344,119 (magnetisch noorden)

Wat zijn wij als land/samenleving toch goed om alles in een doosjes te stoppen en tot in detail te definiëren wat in een doosje mag zitten, wat niet en vaak ook nog wanneer. Om het daarna dicht te doen en periodiek te kijken of het nog wel van nut is, en dan vooral financieel.

Jeugdland is een goed voorbeeld van zo’n doosje. Letterlijk afgescheiden door water. Het feit dat we überhaupt zo’n plek moeten definiëren heeft voor mij iets tragisch. En dan is het ook nog een wonder dat het (nog) bestaat. Mijn kinderen hebben er regelmatig en heerlijk gespeeld, maar die vrijheid die ik had in de bossen van Ameland is daar niet. Hier kijken vele volwassen ogen met je mee of je je wel aan vooraf gedefinieerde regels en soort van spelen houdt.

Ruimte, vertrouwen en flexibiliteit. Het is schaars in een hyper complexe en vol gepakte samenleving, zeker in een stad. Maar ik zie dat wij mensen het zo verschrikkelijk nodig hebben.

Soeverein

Tijd:220326 – 15:00
Locatie: 52°17’55.752”N 4°41’47.688”E
Hoogte:6,24m
Richting:40,669 (magnetisch noorden)

Wat weer een heerlijke dag. Zon en een overdaad aan bloeiende bomen. Ook zo geweldig om jong en oud onder die bomen te zien picknicken praten en foto’s nemen om dit moment nog langer te kunnen koesteren. De schoonheid, de geur, het warme zonnetje. Het raakt ons en brengt het beste in ons boven.

Schaduwfietsen

Tijd:220318 – 11:34
Locatie: 52°21’41.718”N 4°55’59.97”E
Hoogte:12,71m
Richting:246,142 (magnetisch noorden)

Ergens in de eerste jaren van de kunstacademie (AKI) keek mijn raam uit op de Hengelose straat. Ik genoot van alles wat er voorbij kwam fietsen en wandelen. Iedereen is zo anders. Andere loop, andere kleren, andere houding, ander lichaam, iets op de rug of hand. En dit gold natuurlijk ook voor de fietsers. Wel of geen bakje voor of achterop, andere sturen, fietsmerken, hoogtes. Haast of geen haast…

En iedereen ging samen met zijn/haar schaduw even door mijn blikveld heen. Ik vond het geweldig en heb er veel foto’s van gemaakt en verwerkt in een installatie.

Vandaag werd ik daar weer aan herinnerd terwijl ik uit het raam keek. Bijna 30 jaar verder en ben er nog steeds niet op uitgekeken.

Eerst

Was de eerste in het stemlokaal vanochtend. En aan het eind van de dag, met de zon achter de wolk en het Sahara zand, zag ik twee bomen in volle bloei staan. Gister ook bloesem gezien maar dat was geen hele boom. Zo heerlijk.

Blaadje vol gallen

Een (planten)gal is een woekering van een plant, ontstaan door een parasiet of symbiont, meestal een insect (een galwesp, galmug, gewone vijgenwesp, vlieg, bladluis of galmijt) die haar eieren in de plant legt. De gal, waarvan de vorm specifiek is voor een bepaalde parasiet, dient als behuizing en voedsel voor de larve.

Wikipedia

Was met Els in het bos toen ze me dit liet zien. Wel eens eerder gezien, maar nooit bij stil gestaan wat het nou precies was. We leven in een wonderlijke wereld.

Symfonie

Een dikke maand geleden voor het laatst in het bos. Wat een verschil. Was het toen nog een doorzichtig takkenbos met hier en daar een hint groen en wat bloesemaccenten, nu loop je onder en door een duizenden kleuren groene oase.

Maar een nog groter verschil is wat je hoort. Veel meer vogels die harder en fanatieker zingen en er is één geluid bij die er toen nog niet was. Het zoemen van allerlei insecten. Dat maakt de bos symfonie helemaal af.

Bloesem

Kan het niet vaak genoeg zeggen: de lente is mijn favoriete seizoen! En daarbinnen is de bloesem het helemaal. Voordat er bladeren aan de bomen zitten wordt ik getrakteerd op uitbundige bloeiende bomen. Elke keer als ik er onderdoor of langs ga voelt het als een het leven vol overgave wordt toejuicht.

Gehoord

Het ruisen van de wind door de dennenbomen, drie keer een grote bonte specht, een heleboel vinken, een pimpelmees, twee vallende dennenappels (waarvan eentje bijna raak was), ganzen, roodborstjes, een kraai, meeuwen en een achteruitrijdende vrachtwagen.

Bijkomen

Gisteravond stormde het zoals ik het nog nooit heb meegemaakt. Meerdere flitsen per seconde en de wind bewoog het huis en de regen kletterde op alle ramen. De wind leek overal vandaan te komen.

Toen ik de bomen zag zwiepen vroeg ik me af hoe de vogels het volhielden. Vanochtend zat deze op mijn vensterbank bij te komen van de zware nacht.

De halsbandparkieten plunderen de bomen

Ze pakken het systematisch aan. Als groep plukken ze boom voor boom leeg. En je hoort steeds dingen vallen op de auto. De eigenaar van de auto zal zich afvragen waarom hij/zij de klos is en al die andere auto’s niet.

Respect. Niet lang geleden hebben ze zo “mijn” kersenboom helemaal leeg gegeten.

Van bloesem naar kers in een paar weken

Ik ben elk jaar weer onder de indruk van de transformatie. Zodra het weer zonnig en warm wordt gaat de boom los. Binnen een week staat het in volle bloei en drie weken later zit de boom vol in het blad en draagt het de vruchten alweer. Wow.

En ondertussen genieten vele dieren van dit micro ecosysteem. De vogels eten letterlijk de knoppen, de bloesem, de jonge blaadjes en uiteindelijk de kersen. Het is een wonder dat er überhaupt bladeren en kersen in de boom zitten. En dan bied het ook nog eens bescherming en vinden vliegen het ook geweldig. En dat zorgt weer voor extra vogels en vleermuizen.