Zeewandeling

Naar het strand bij paal 9. Als het kan wandelt Els door de branding. De eerste keer dit jaar, ondanks dat het water nog erg koud is.

Ik blijf lekker op het droge en hou mijn voeten in mijn warme schoenen.

Zandsuppletie paal 12

Er is veel meegenomen door de zee deze winter.

Iets proberen te behouden met miljoenen euro’s waar de natuur toch duidelijk aangeeft dat het andere plannen heeft, elk jaar weer opnieuw. Bijzonder dat we dit al decennia doen bij de eilanden.

Straf windje en hoog water

Proberen het stuifzand uit mijn ogen te houden, om daarna te genieten van de kracht van de golven en te zien hoe de nog aanwezige strandhuisjes er door werden overspoeld. In augustus al terwijl het nog maar windkracht 6/7 was. Dat beloofd wat de komende maanden.

Nog een keer strand

Gister naar het strand en vandaag weer. Heel ander weer en dus ook een ander gevoel. Elke keer indrukwekkend wat een transformatie een strand doorgaat in een dag, week, seizoen, jaar. Ingegeven door de zee en de wind.

Het stukje strand van vandaag heb ik nog nooit eerder hier gezien. En morgen kan het weer weg zijn.

Zand tussen m’n alles

Er stond lekkere harde wind vandaag. Hoe dichter je bij het strand kwam hoe dikker de witte waas werd die het landschap omsluierde. En als je je, met je ogen op spleetjes en hoofd in de wind, door het bombardement van kleine zandkorrels heen had geduwd kom je op het verlossende strand waar het ineens over is.

Daar zie je de machtige golven en hoor je vele kleine bubbeltjes lucht samen een overweldigend geraas maken. En sommige vinden een plekje op een verdwaalde kei waar ze je tegemoet sprankelen in de zon.

Opstuimig

Het kriebelt enorm om met mijn kajak er in te varen. Lekker door de metershoge branding beuken. Alleen heb ik daar niet de ervaring of kracht voor, maar wat zal het kicken zijn…

Van vermalen schelpen naar “echt” zand

Dit strandje heeft het zand wat ik ken van de eilanden. Ik kom dichterbij.

Het was pittig om voorbij de sluizen van Enkhuizen te komen. Het is nu half zeven en heb vandaag minder kilometers gemaakt dan gister maar het was veel vermoeiender. Om hier aan te landen moest ik eerst strak tegen de wind in en al mijn kracht gebruiken.

Nu kijken waar ik mijn kajak kan stallen en mijzelf. En nadenken over wat de volgende fase gaat zijn in de reis. Zien hoe de wind waait.

Zeevangszeedijk Edam

De derde stop vandaag. Het is nu vier uur geweest. Al aardig wat uurtjes op het water vertoeft en dit stukje van Marken naar Edam was pittig omdat ik de wind een beetje tegen had. Voor het mooie moet ik nog wat verder zodat ik er morgen, qua wind, goed voor lig.