De grote Texel afscheidstour

Els is vandaag eindelijk van het extra streepje van de COVID-test verlost. We kunnen, na de isolatie van 11 dagen, knuffelen! En we doen een rondje Texel om het te vieren en als afscheid omdat ik naar Amsterdam ga om te verhuizen.

Het weer was heerlijk uitgesproken. Stevige buien, donker grijze wolken, zon en heldere blauwe hemel wisselden elkaar in rap tempo af. Prima combinatie met het Texelse panorama.

Appelen oogst

De oogst van de Elstar van Els in haar tuinparadijs. Boom is ongeveer drie meter hoog en heeft een stam van max vier centimeter dik. We moesten plukken omdat de merels ze (eindelijk) hadden ontdekt en er lekker van zaten te smullen.

En dan was Els al een maand er elke dag 1 tot 2 appels van aan het eten… ben erg onder de indruk.

Zondagsritje

We zijn nu al weer 12 dagen terug. Tijd om een ritje met de bus te maken en een beetje vakantie te vieren op Texel. En we blijken niet de enige. Mooi hoe iedereen aan het genieten is.

De foto is er één in de conceptuele serie: man zwaait uit busje. Hoop er nog veel te maken.

Quarantaine lite

Zo’n ziekenhuisavontuur heeft nog meer consequenties. Heb veel mensen van dichtbij meegemaakt (en zij mij) waardoor een potentiële corona besmetting statistisch erg is gestegen.

Natuurlijk weten we dat de kans nog steeds relatief klein is en risico niet uit te sluiten is. Maar Els moet het gewoon niet krijgen. Dus ga ik weer preventief in quarantaine. Een klein beetje extra zekerheid in onzekerheid.

Quarantaine nummer 6 (geloof ik, ben de tel een beetje kwijt) is begonnen.

ps. dit is mijn 1e dag in quarantaine lite

Naar een betere bestemming

Vandaag brachten we voor de tweede keer spullen naar een betere bestemming. Of beter gezegd naar de tussen stations vanwaar ze een betere bestemming kunnen vinden. Het is fijn als spullen bij jou niet meer passen maar een nieuw leven kunnen krijgen en andere mensen blij kunnen maken.

Heerlijk intiem

In de berm was er een prachtige variatie bloemen. En daar waren ook deze bij en bloem met elkaar bezig.

Het was maar twee vierkante meter, zouden ontelbare vierkante kilometers moeten zijn. Het is tijd om werkelijk de de natuur de ruimte te geven om zichzelf te zijn en onszelf daar weer een harmonisch onderdeel van te maken. Wat zou dat ons leven vervullen met schoonheid en verwondering.