Jeugdland

Tijd:220327 – 14:03
Locatie: 52°21’27.378”N 4°57’25.032”E
Richting:344,119 (magnetisch noorden)

Wat zijn wij als land/samenleving toch goed om alles in een doosjes te stoppen en tot in detail te definiëren wat in een doosje mag zitten, wat niet en vaak ook nog wanneer. Om het daarna dicht te doen en periodiek te kijken of het nog wel van nut is, en dan vooral financieel.

Jeugdland is een goed voorbeeld van zo’n doosje. Letterlijk afgescheiden door water. Het feit dat we überhaupt zo’n plek moeten definiëren heeft voor mij iets tragisch. En dan is het ook nog een wonder dat het (nog) bestaat. Mijn kinderen hebben er regelmatig en heerlijk gespeeld, maar die vrijheid die ik had in de bossen van Ameland is daar niet. Hier kijken vele volwassen ogen met je mee of je je wel aan vooraf gedefinieerde regels en soort van spelen houdt.

Ruimte, vertrouwen en flexibiliteit. Het is schaars in een hyper complexe en vol gepakte samenleving, zeker in een stad. Maar ik zie dat wij mensen het zo verschrikkelijk nodig hebben.

Heb een oogje op Amsterdam

Na bijna 25 jaar nog steeds verliefd op Amsterdam, ondanks dat ze behoorlijk veranderd is. Gister knipoogde ik nog even naar de Amstel en zei ik dat ik blij was haar weer te zien. Nu zwaai ik nog even naar ‘t IJ en denk terug aan hoe ik er met de kajak over voer.

Ik hou van windmolens

En hier op het IJsselmeer vind ik ze geweldig staan. Strakke lijnen die uit een strakke horizon steken, met een vleugje geel onderaan waardoor ze eigenlijk weer een beetje zweven. Terwijl het landschap en het weer om hun heen wervelt. Elke seconde anders.

Moest er even voor stilstaan en naar ze zwaaien.

Zeewandeling

Naar het strand bij paal 9. Als het kan wandelt Els door de branding. De eerste keer dit jaar, ondanks dat het water nog erg koud is.

Ik blijf lekker op het droge en hou mijn voeten in mijn warme schoenen.

Kaardebol (Dipsacus)

De Kaardebol bij Els in de voortuin vangt water op tussen de bladeren en dat is voor veel insecten blijkbaar een dodelijke val. Dus vroeg ik me af of dit echt zo bedoeld was.

Na wat zoeken blijkt het verrassend genoeg nog niet duidelijk te zijn waarom deze plant het doet. Het is juist een plant die op vochtige gronden staat (dus heeft geen extra water nodig) en volgens onderzoekers is het onduidelijk of de plant de extra proteïne die de insecten leveren ook werkelijk absorbeert.

En zo leeft er een plant in de voortuin van Els die insecten nodig heeft voor zijn bestuiving en voortplanting maar ze ondertussen een niveau lager wellicht (on)bedoeld de nek omdraait.

Een stukje Nederlandse waterwegen op dertig meter hoogte

Met de kriebels in de buik gekeken.

In 2013 vertrok een speciaal transport over water van Rotterdam naar Amsterdam. Op 30 meter hoogte werd een timelapse camera geïnstalleerd. Het transport volgt de prachtige oude vaarwateren van het Nederlandse polderlandschap. Beginnend bij de Rotterdamse Hefbrug in de Nieuwe Maas wordt via de Hollandse IJssel de Gouwe bereikt, waar bijzondere hefbruggen voor ons open gaan. Via de Oude Rijn passeren we Gouda, de pittoreske dorpjes langs de verschillende Weteringen vliegen ons voorbij. De ringvaart Haarlemmermeerpolder brengt ons richting Amsterdam om daar af te meren voor de brug bij de A10. We wachten tot de zon onder gaat. De brug gaat open. Wat volgt zijn unieke beelden; een vogelvlucht door het nachtelijke Amsterdam.

Ik hou van het water en heb er aardig wat kilometers op gemaakt met de kajak. Door het nu te zien vanaf 30 meter hoogte heb ik gelijk weer zin om ook zo’n tochtje te gaan maken, al gaat het in de kajak meer op loopsnelheid en op 60cm hoogte vanaf het water :)

Link: From Rotterdam to Amsterdam in 10 minutes: a 4k sailing timelapse

Zonnebadderen

Mooie zonnige dagen en weinig om handen dus dan is buiten in de tuin zitten wel zo logisch (als je ‘m hebt). Maar ik ben niet zo’n tuin, zon genieter. Waardoor ik volgens Els nog reflecteer en best wat zon kan gebruiken.

Maar ook al is het nog zo gezond het gebeurd niet, er een lifehack nodig. En omdat ik wel uren in bad kan vertoeven is het bad buiten zetten de oplossing om mij aan fotosynthese te laten doen. En badderen met zingende vogels, zoemende insecten en uitzicht is ook nog veel leuker.

Het lieveheersbeestje had ook even gezwommen en heeft zich daarna op het randje weer droog zitten maken.

Nog een keer strand

Gister naar het strand en vandaag weer. Heel ander weer en dus ook een ander gevoel. Elke keer indrukwekkend wat een transformatie een strand doorgaat in een dag, week, seizoen, jaar. Ingegeven door de zee en de wind.

Het stukje strand van vandaag heb ik nog nooit eerder hier gezien. En morgen kan het weer weg zijn.

Zand tussen m’n alles

Er stond lekkere harde wind vandaag. Hoe dichter je bij het strand kwam hoe dikker de witte waas werd die het landschap omsluierde. En als je je, met je ogen op spleetjes en hoofd in de wind, door het bombardement van kleine zandkorrels heen had geduwd kom je op het verlossende strand waar het ineens over is.

Daar zie je de machtige golven en hoor je vele kleine bubbeltjes lucht samen een overweldigend geraas maken. En sommige vinden een plekje op een verdwaalde kei waar ze je tegemoet sprankelen in de zon.